Het is een gesprek met een glimlach en tranen. Een interview op afstand, maar toch ook zo dichtbij. De Oekraïense Lilia Svystovychis directeur van een school voor weeskinderen in Vynnyky.Het is een vrouw met een indrukwekkende boodschap over liefde, geven en ontvangen. Het is een inspirerend verhaal, vol positieve energie, en dat uit een land in oorlog.
Hartjes op papier
Lilia zit in haar kantoor en achter haar hangen allemaal kindertekeningen vol harten. Op eentje staat de Oekraïnse tekst: vse mozhlyvo “Alles is mogelijk” lacht Lilia en ze wijst er als eerste naar. Het is een beetje haar lijfspreuk en die heeft niet alleen haar leven, maar dat van vele kinderen veranderd.
Toekomstperspectief
Sinds een aantal jaren is Lilia directeur van de “School van onze Dromen” Hier krijgen kansarme weer toekomstperspectief. Lilia: “Ik wilde altijd met weeskinderen werken en toen ik directeur van deze school kon worden, heb ik die kans met beide handen aangegrepen. Ik wist wel meteen dat het betekende dat ik keihard aan het werk moest, een baan waarin je 24 x 7 uur klaar moet staan.”
Kinderen hebben bevestiging nodig
Lilia vervolgt: “Het eerste half jaar was verschrikkelijk zwaar. Ik huilde iedere dag. De school was zo’n droevige plek. Het was niet dat er een tekort aan materiaal was, maar de houding van de leraren was heel negatief. Er was een meisje Irena met zeer moeilijk gedrag. Iedereen sprak slecht over haar. Ik nodigde haar uit op mijn kantoor en begon haar vragen te stellen. Ik sprak 1,5 uur met haar. Irena vertelde dat haar hele leven nog nooit iemand de tijd had genomen om zo lang naar haar te luisteren. Toen wist ik: deze kinderen hebben bevestiging nodig. Het gaat niet om eten en drinken, maar ze moeten op school voelen dat ze belangrijk en waardevol zijn. Ieder kind is uniek. “
Op cursus
Alle leraren moesten cursussen gaan volgen. Ze leerden hoe ze op een liefdevollere manier met de kinderen om konden gaan. Dat zorgde voor een ware metamorfose op de school. De sfeer verbeterde enorm.
Een vol huis
Behalve directeur van de school is Lilia ook moeder van twee volwassen dochters en oma van drie kleinkinderen. Ze wonen allemaal in hetzelfde huis, inclusief de twee schoonzonen. “Ik ben dol op dieren, vooral op paarden en honden. We hebben zelf ook twee honden en als het nodig is vangen we ook andere dieren tijdelijk op. We wonen met negen personen en ik vind het heerlijk. We kunnen elkaar altijd helpen.” Toch is deze situatie ook een beetje uit nood geboren. Lilia: “Mijn dochter woonde in een eigen flat, maar na het uitbreken van de oorlog heeft ze die beschikbaar gesteld aan vluchtelingen. Daarom wonen we nu weer allemaal samen.
Perspectief voor de kinderen
Lilia zamelde de afgelopen jaar veel geld om de weeskinderen weer perspectief te geven. Door de oorlog werd haar rol ineens veel groter. “We hebben op school honderden vluchtelingenkinderen opgevangen. Ook is onze school veranderd in een noodcentrum. Op deze plek verzamelen we goederen, die we doorsturen naar het front. We zijn heel dankbaar voor alle steun en spullen die we toegestuurd krijgen.”
Kerst
Lilia is een sterke vrouw, maar wanneer ze vertelt over de kerst vloeien daar toch de tranen. Lilia: “Het valt heel zwaar. Als ik denk aan al die jonge militairen die met kerst aan het front zijn. Met de school willen we ze cadeautjes sturen.” Het doet Lilia zichtbaar pijn als ze aan al die verscheurde gezinnen denkt. Juist in een tijd die over vrede gaat, komt de oorlog met kerst hard binnen. Lilia: “Door de oorlog realiseren we hoe belangrijk een mensenleven is. Met kerst zullen we dan ook bidden voor de soldaten en hun familieleden.”
Energie verdwijnt niet
Lilia eindigt graag positief, want ze heeft niet alleen hoop dat het allemaal goed komt. Ze weet het zeker en dus eindigt ze optimistisch. Lilia: “Het mooie van liefde is, dat als je het weggeeft het niet verdwijnt. Het wordt alleen maar meer. Wij leren de kinderen op school meer dan alleen maar taal en rekenen. We leren ze verantwoordelijkheid nemen. Je daden doen er toe en kunnen verschil maken. Dat leren we ze door zelf het goede voorbeeld te geven. Wij willen geen dubbele standaard. Wat je zegt, moet je ook doen. Het mooie is dat als je ergens energie instopt, die nooit verdwijnt. Het wordt juist meer. Net als met de liefde.”
Lilia was samen met de Engelse docent Yulia in september in Lelystad om haar dank uit te spreken voor de steun die de Diaconie de afgelopen jaren aan de “School van onze Dromen” gegeven heeft.
klik hier voor een fotopresentatie |