Als 7-jarig jongetje struinde Ebele van der Veen (72) over de Friese velden en hoorde en zag hij van alles om zich heen. Wanneer hij vertelt over de vele nestjes met kievietseieren die hij in zijn jonge jaren gevonden heeft, verschijnen er glimmertjes in zijn ogen. De aantallen weet hij nog precies: Drie nestjes in 57’, dertien eieren in ‘58 en wel 56 kievietseieren in ‘59. Toen was ik tien jaar oud.” Het is duidelijk dat de liefde voor de natuur er bij Ebele al vroeg in zat.

Verwondering in de natuur

Dit is verhaal is geschreven voor het paasnummer van ons kerkblad ‘Venster’ en het is geen toeval dat ik juist voor dit kerkblad Ebele interview. “Pasen gaat over opstaan uit de doden. Nieuw Leven. De natuur zit zo fantastisch in elkaar, daar verwonder ik mij steeds meer over. God doet leven en is leven.”

Vinkjes, Specht en een Houtduif

Als je met Ebele op pad gaat, dan moet je je ogen en oren wel openen. Hij zorgt dat je je omgeving op een andere manier ervaart, dat je op een nieuwe wijze gaat kijken, maar ook dat je beter gaat luisteren. We maken samen een rondje in het park naast de kerk. “Vanochtend zag ik in deze boom een Specht en kijk daar vliegt een Houtduif.” Met zijn handen op zijn rug wandelt hij verder om even later bij een bosje te stoppen. “Kijk, hier zie je allemaal vinkjes. Die zitten graag op dit soort plekken.”

De lente komt

Het is een heerlijke zonnige dag. Zo’n dag waarop je de lentekriebels krijgt. Een week eerder was het nog -10 graden. De natuur lag verstopt onder een dik pak sneeuw. Nu steken de eerste sneeuwklokjes ferm boven de grassprietjes uit. We houden even stil en Ebele draait iets met zijn hoofd. “Ik hoor de Gaai, die moeten we dan ook ergens kunnen zien.” En ja, hoor: binnen een minuut spotten we er twee. “Ze kunnen ook prachtig zingen.” Even later vertelt hij over consternatie naast de kerk. Een ruzie tussen Zwarte Kraaien en Eksters. “Eén Ekster heeft het niet overleeft. De natuur is hard en daarom vind ik het ook lastig om een merelnestje in de tuin te hebben. Dan maak ik me zorgen over gevaarlijke Eksters en poezen.”

Piepjes van Puttertjes

“In de natuur vind ik rust. Dat is in ieder geval waar. Volgens mijn dochter ben ik hoog sensitief.” Dat is in het dagelijks leven niet altijd handig, maar in de natuur plukt hij daar de vruchten van. Dat wordt tijdens onze korte wandeling gauw duidelijk. Het lijkt of geen enkel vogeltje Ebele ontgaat. “Ik hoor nu ook piepjes. Dat zouden Puttertjes kunnen zijn”. Even later hoort hij het geluid van een Merel.

“Ik geniet van het weer. Altijd boeiend in de afwisseling. Ik geniet van een heldere sterrenhemel. Dat is de Schepping en ik ervaar daarin dat er een Maker is. De natuur zit zo fantastisch in elkaar. God is leven!”

De eerste IJsvogel

Als hij even later vertelt over zijn eerste IJsvogel, breekt de zon door op zijn gezicht. Met een stralende lach. “Het was op de dag dat tv-presentatrice Mies Bouwman een uitzending maakte over Open het Dorp.” Een tv-uizending waar in het hele land over gesproken werd. Juist op die dag spotte de 14–jarige Ebele zijn eerste IJsvogel. Het staat in zijn geheugen gegrift. Inmiddels heeft Ebele al heel wat IJsvogeltjes in zijn leven gezien.

Het rode boekje

Voor de Natuur-en Milieucoöperatie Rivierduingebied werkt hij al 10 jaar als vrijwilliger. “Ik doe een maandelijkse inventarisatie van alles wat daar leeft.” Hoe tel je vogels in een gebied van een paar kilometer? Een glimlach trekt over Ebeles gezicht. Hij tikt tegen zijn oor. “Op gehoor en op ’t zien.” Een rood boekje komt tevoorschijn, met alle waarnemingen nauwkeurig op een rijtje. Door de jaren heen is er in de natuur veel veranderd. Vroeger zag je veel Leeuweriken, maar dat is nu veel minder. Nu zie je weer veel meer Nijlganzen.”

Er zit altijd leven in

“In de natuur is een opgaande tijd en een neergaande tijd. De opgaande tijd begint vanaf Kerst. Dan worden de dagen weer langer. Tot 21 juni, daarna worden de dagen weer korter en begint de neergaande tijd. We zitten nu in die opgaande periode” vertelt Ebele. Na een winter waarin ook corona voor nogal wat beperkingen zorgde, geeft de natuur hoop. “Het mooie van de natuur is. Er zit altijd leven in, ook al lijkt alles dood.” Na het interview loop ik naar huis en hoor ik ineens overal de vogeltjes fluiten. Nog steeds geen idee welke soorten, maar ik geniet er toch even extra van.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pin It on Pinterest