Na veel zonneschijn valt er dan eindelijk een drupje regen in Lelystad. De zomer eindigt, het kerkenwerk start op. Een mooi moment voor een nieuwe rubriek in het Venster: generatie conversatie. Concept: een goed gesprek tussen jong en oud. Dit keer ontmoeten Feiko (76 jaar) en Margit (21 jaar) elkaar. Ze kennen elkaar alleen van gezicht.

In de video bovenaan deze pagina blikken Margit en Feiko terug op het gesprek

In de rubriek generatie conversatie, gaan elke keer een jongere en oudere met elkaar in gesprek. Aan de hand van vaste vragen leren de twee elkaar beter kennen. Aan het eind geven ze een vraag door aan het volgende duo.

Kunnen jullie jezelf voorstellen aan elkaar?

Feiko (F): Ik ben Feiko, sinds 1977 woon ik in Lelystad. Oorspronkelijk kom ik uit Zuidoost-Drenthe. Uit een dorp onder de gemeente Emmen. Daar ben ik getrouwd. Ik ben in de polder gaan werken bij Rijkswaterstaat en meteen toen ik hier kwam wonen ben ik bij de Ontmoetingskerk gegaan. Ik kom uit een groot gezin van negen kinderen. Die zijn niet allemaal kerkelijk gebleven.

Margit (M): Ik ben Margit, geboren en getogen in Lelystad. Ik studeer geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Eerst ging ik met mijn ouders en zusje naar ‘t Lichtschip. Daar ben ik ook gedoopt. Sinds ‘t Lichtschip niet meer bij deze kerk hoort, zijn we naar de Ontmoetingskerk gegaan. Ik ben erg betrokken bij de kerk en bij het jeugdwerk.

Wat betekent de (Ontmoetings)kerk voor jou?

M: Ik kom af en toe in de kerk. Mijn ouders vinden het fijn als ik meega. Ik ga zeker naar de belangrijkste diensten.

F: Heb je het idee dat je naar de kerk moet?

M: Nee, dat is niet nodig. Ik hoor bij de kerk, maar wel op een andere manier. Wat betekent de Ontmoetingskerk voor jou?

F: Ik vind de naam ‘Ontmoeting’ een hele fijne naam. Ik voel me thuis in de Ontmoetingskerk. Als gebouw, maar ook samen als gelovige mensen. Dat voel ik altijd als ik binnenkom. Je bent hier echt welkom.

M: Ik voel me ook welkom in deze kerk. Dat ontstaat voor een deel door de hele gemeente, maar vooral door de jeugd. Ik vind het leuk om actief te zijn in het jeugdwerk, omdat we als groep zijn opgegroeid en elkaar kennen.

F: Ik vind het prachtig dat de jeugd er is. Jullie zijn niet altijd aanwezig, maar op de achtergrond doen jullie heel veel. Ik ben erg blij met onze jeugdpredikant.

Wie is God?

M: Ik heb niet het idee dat God altijd met me meekijkt, maar ik heb wel het idee dat God in veel mooie, kleine dingen zit. In die dingen is dan iets goddelijks te vinden. Ik heb niet het idee dat er iemand op een wolk zit mee te kijken. Ik denk dat ik dat wel geloofde toen ik klein was.

F: God is voor mij almachtig. God is voor mij liefde. God is altijd aanwezig in het dagelijks leven. Hij is in mijn gedachten en soms ook in mijn woord.

Speelt geloven in jouw dagelijks leven een rol?

M: Ik denk niet zo zeer in mijn dagelijks leven. Ik ervaar wel iets goddelijks in de kerk. Ik luister niet altijd inhoudelijk wat er wordt gezegd, maar de dienst is wel vaak een rustpunt. Ook is het een nieuw begin van de week.

F: Ik kan niet zonder geloof. Dan zou ik me niet prettig voelen. Ik ben natuurlijk ook vijftig jaar ouder dan jij. Onze opvoeding is verschillend. Ik zie best veel veranderingen in de kerk, wel in goede zin.

M: Wat voor veranderingen dan?

F: Ik vind het een beetje moderner worden, meer begrijpelijker voor de jeugd. Dat ligt ook wel aan de predikanten.

Wat wil je de andere generatie vragen of meegeven?

F: Ik zou de andere generatie graag willen meegeven dat ze blijven volhouden. Blijf geloven in God.

M: Wat mij wel opvalt is dat we er verschillend instaan maar elkaar wel kunnen vinden in de welkome sfeer. Ik zou de andere generatie niet iets willen meegeven, maar een vraag stellen. Is het geloof door uw leven heen veranderd?

F: Aan de opvoeding die ik heb meegekregen is weinig veranderd. Vroeger werden we wel wat strenger opgevoed. Dan werd er verteld dat God alles zag, ook als je iets deed wat niet mocht. Nu is alles losser geworden, maar niet te los, want je komt nooit los van God.

Iedere keer beantwoordt het duo een vraag die het voorgaande tweetal bedacht heeft. Dit keer: Voelen jullie je na dit gesprek meer verbonden met elkaar?

M: Ik denk het wel, ik denk dat we op deze manier met elkaar in gesprek zijn gekomen. Normaal gesproken praat je niet over deze thema’s. Dit gesprek verlaagt de drempel om nog een andere keer met elkaar te praten.

F: Ik vond dit een fijn gesprek. Je leert elkaar anders kennen, ook in je geloof en dat is heel fijn.

Welke vragen zouden jullie willen stellen aan het volgende duo?

Wat viel erop aan het interview van ons?

In onderstaande video blikken Margit en Feiko terug op het gesprek. 

Pin It on Pinterest