Inloophuizen: plek van rust en veiiligheid

Welkom, de koffie staat klaar!

Het doet huiselijk aan, met plantjes in de kozijnen, een keuken waaruit de geur van koffie opstijgt een propvolle spelletjeskast en gezellige banken met rode kussentjes. Het inloophuis in de Waterwijk is voor veel mensen een tweede thuis. Frouke Fennema is coördinator van dit inloophuis van stichting IDO (interkerkelijk diaconaal overleg). Een organisatie die voor een groot deel draait op financiële steun vanuit de Lelystadse kerken.

Iedereen is welkom

Tot rust komt Frouke als ze kan zingen in de Ontmoetingskerk. Dat is voor haar een heerlijk moment en af en toe ook broodnodig want haar werk is behoorlijk hectisch. “Je weet nooit wat een dag gaat brengen. Iedere dag is anders en er zijn altijd leuke en minder leuke verrassingen.” Het inloophuis is dan ook een plek waar iedereen welkom is en met een hulpvraag terecht kan. Van een luisterend oor, tot voedsel, een warme jas of schuldhulpverlening. Het IDO biedt het allemaal.

Frouke: “Toen ik bij het IDO solliciteerde wilde ik mijn geloof handen en voeten geven. Ik had daarvoor in Kenia in een weeshuis gewerkt en had gezien dat je als mens echt verschil kan maken. Het inloophuis in de Waterwijk is een plek waar mensen gezien en gehoord worden. Dat is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend.”

Het belang van vrijwilligers

In de woonkamer wordt gelachen en zachtjes gebabbeld. Frouke wordt bijna bij iedere stap die ze zet even aangeklampt. De wijkagent is er en een aantal vrijwilligers is al druk aan het werk. Het IDO heeft ruim tweehonderd vrijwilligers die worden aangestuurd door tien betaalde krachten. Frouke: “We hebben ook nog een inloophuis in de Atolwijk (Open Haven) en er is nog een derde inloopplek (de Dukdalf) in de Punter. Zonder die vrijwilligers zou het onmogelijk zijn.”

Een plek van rust en veiligheid

De koffie wordt ondertussen bijgeschonken. Frouke: “De bezoekers staan hier voorop. Dit is een plek van rust en veiligheid. Hier ontmoeten mensen gelijkgestemden. Ze geven elkaar hoop. Frouke: “Het is verdrietig als je hoort wat mensen allemaal hebben meegemaakt. Ze staan soms vanaf de geboorte al – drie achter. Het is heel krachtig hoe ze ondanks al de ellende toch doorgaan. Ik vind het weleens knap dat iemand ondanks alles toch zijn bed is uitgekomen.”

Het noodhulppotje

Dankzij de extra giften van kerkleden heeft het IDO ook een potje voor noodhulp. Dit geldpotje voorkomt vaak net dat iemand helemaal in een bodemloze put terecht komt. Frouke: “Het duurt altijd een aantal dagen voordat een aanvraag bij de voedselbank is behandeld. Wij kunnen uit het noodhulppotje boodschappen doen om de eerste paar dagen door te komen en dat is vaak echt nodig.. Dit potje kunnen we ook gebruiken om iemand voor te schieten bij de aanvraag van bijvoorbeeld een identiteitsbewijs. Dat heb je nodig om te kunnen solliciteren, maar als je geen geld hebt, kan je niet verder. Als het lukt betalen ze nadat ze werk gevonden hebben het bedrag terug. Dat is het mooiste. Door dat extra geldpotje kan iemand soms echt uit de ellende opkrabbelen.”

Betrouwbare vaste plek

De inloophuizen zijn voor veel bezoekers een tweede woonkamer. Frouke: “Wat we willen is de mensen helpen om nieuwe stappen te zetten, maar dan vanuit een veilige plek. We willen het liefste dat ze doorgroeien.We proberen bezoekers te stimuleren om iets van vrijwilligerswerk voor het IDO te gaan doen. Ze ontdekken hier wat ze wel kunnen, zonder dat het een verplichting wordt. Als het bevalt, krijgen ze een contract. Dat kan een heel emotioneel moment zijn. Als je nog nooit een contract hebt ondertekend, geeft dat hoop. Het is fijn als ze kunnen ontdekken waar ze goed in zijn.”

Gat in de lucht

Frouke: “In mijn werk wil ik graag van betekenis zijn.” Dat je met het IDO inderdaad verschil kan maken, blijkt wel uit de vele verhalen die Frouke kan vertellen. “Toen ik net een maand bij het IDO werkte, was er een moment dat mij enorm ontroerde. Tijdens het uitdelen van voedselpakketten mochten kinderen soms warme sokken van de breigroep uitzoeken. Een klein meisje sprong bij het zien van die sokken een gat in de lucht. Mama, nou heb ik nooit meer koude voeten. Dat raakte me enorm. Ik kende het wel vanuit Afrika, maar hier was het zo zichtbaar en tastbaar. Deze plek maakt echt verschil en het is mooi om daaraan te mogen bijdragen.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën

Pin It on Pinterest