Geloven op eigen wijze

De houtkachel knispert, een spelletje op tafel, de geur van een gebakken eitje uit de keuken. Hond Sammy kwispelt vrolijk door de woonkamer. Marjolein en Joost Sweep genieten met hun drie kinderen van een heerlijk, vrij weekend. Met kerst kan het hier niet anders dan gezellig zijn. Er volgt een inspirerend gesprek over op je eigen wijze geloven, kerk en kerst.

Marjolein is regelmatig in de Ontmoetingskerk te vinden. Ze is actief bij de kindernevendienst en in december ook te zien in de vlogs van het adventsproject van de Kinderkerk. Joost komt alleen met speciale gelegenheden naar de kerk. Waar voor Marjolein het geloof heel belangrijk is, speelt dat bij Joost een veel minder grote rol in zijn leven.

Wij geven elkaar de vrijheid

Marjolein:De kerk is voor mij een hele fijne plek. Ik word er gelukkig van. Altijd als ik naar de kerk ben geweest, denk ik, waarom ga ik niet vaker?” Joost: “Ik vind het heel mooi zoals Marjolein gelooft, maar voor mij is dat toch anders. Ik vind dat ik de kerk niet echt nodig heb om te kunnen geloven. We geven daarin elkaar de vrijheid.” Marjolein: “Bij belangrijke diensten vraag ik of Joost meegaat. Dat doet hij dan ook en daar word ik blij van. Ik vind de kerk een fijne ontmoetingsplek. Het zorgt voor zingeving en bewustwording. Je staat even stil bij de dingen die echt belangrijk zijn.” Joost: “Als ik meega, vind ik het ook altijd fijn. Je leeft toch in een hectische tijd. Iedereen werkt, de wereld draait door. Dan zit je ineens een uurtje stil te luisteren. Het is een moment van bezinning, een extra rustpuntje. Toch hoeft dat van mij niet vaker. Een paar keer per jaar is genoeg. “

Geloofsopvoeding en eigen keuzes

Tijdens het gesprek is dochter Bo (6) een puzzel aan het maken. Siem (10) speelt buiten en Loek (8) is bij de buren. De kinderen gaan alle drie regelmatig mee naar de kerk. Het enthousiasme van Marjolein werkt aanstekelijk. Marjolein: “Siem vindt het echt leuk om te helpen met de vlogs van de kinderkerk en voor de eerste advent wilde Loek ineens een gedichtje voorlezen. Voor het slapen gaan zing ik ook een liedje met de kinderen.” Bo straalt een beetje als haar mama het vertelt. Het is duidelijk een speciaal momentje. Marjolein: “Ik vind het leuk om met geloofsopvoeding bezig te zijn. Het is fijn dat ze alle gebruiken van de kerk leren. Zo krijgen ze het geloof mee. De kinderen kunnen dan zelf later een keus maken.”

Katholiek en protestant

Joost en Marjolein zijn allebei gelovig opgevoed, maar ze kijken er beide anders op terug. Marjolein: “Wij gingen altijd met het gezin naar de kerk, maar er was ook ruimte voor eigen keuzes. Toen ik met Joost wilde samenwonen vonden mijn ouders dat prima.” Joost komt van de boerderij en heeft een katholieke achtergrond. Joost: “Toen mijn opa en oma overleden, gingen we automatisch niet meer naar de kerk. Voor mij was de kerk ook iets van moeten en regeltjes. Er worden je allerlei dingen opgelegd. Dat gevoel heeft Marjolein helemaal niet.

Trouwen voor de kerk

Elf jaar geleden zijn Joost en Marjolein getrouwd in het kerkje op Schokland door dominee Dirk Wolse, maar vanzelfsprekend was dat niet. Joost: “Van mij hoefde dat trouwen voor de kerk niet zo nodig, maar door de gesprekken met de dominee veranderde dat. Het mooie van de Ontmoetingskerk is dat er ruimte is om te geloven op je eigen manier. Er wordt niet verwacht dat je iedere zondag in de kerkbanken zit. Mijn vrienden waren er ook heel sceptisch over, maar ze vonden het uiteindelijk allemaal heel bijzonder.”

Kracht uit het geloof

Marjolein: “In moeilijke tijden haal ik ook extra kracht uit mijn geloof. Toen Joost vorig jaar in het ziekenhuis lag, heeft het geloof me echt geholpen. Ik was alleen met de kinderen, maar voelde: God is hier.” Joost: Ik vond het vooral mooi om in het ziekenhuis een appje van dominee Klaas te krijgen. Het is een hele moderne manier van communiceren, maar ook bijzonder dat er zo aan je wordt gedacht.”

Geloof en zeker weten

Na een klein uurtje is de puzzel van Bo nog niet echt klaar. Ze is inmiddels wel bij haar mama op schoot gekropen. Broers Loek en Siem komen weer naar binnen. Terwijl ze met z’n allen nog een spelletje doen, gaan ze nog even op de foto. Bij het afscheid hebben we het nog kort over geloof en het zeker weten. Marjolein: “Ik heb niet alle antwoorden, maar dat hoeft ook niet want daarom is het een geloof.”

 

 

 

 

Categorieën

Pin It on Pinterest