In bijna alle landen ter wereld is wel een kerk. Kerktorens markeren in Nederland het landschap. Maar wat is een kerk eigenlijk? Een kijkje in Lelystad bij een kerk (zonder een toren).

Bij de Ontmoetingskerk in Lelystad is het van tijd tot tijd een drukte van belang. Mensen komen aanlopen of komen met de auto of de fiets. Kinderen rennen, knuffel in de hand; sommige ouderen lopen achter een rollator. In tassen (die veelal verraden waar de boodschappen worden gedaan)  worden de nodigde spullen meegebracht. Weer anderen komen met een tas op hun rug waar ze hun muziekinstrument in meetorsen.  Er is van alles te beleven. Kerkdiensten en allerlei ontmoetingen. Bijbelstudies, gespreksgroepen, samen zingen, koffieochtenden, knutselclub en kindervieringen. Mensen die kunstig bloemen schikken, schilderen; anderen die samen muziek maken en weer anderen die kopieerwerk verzorgen. Maar ook de tuin wordt gedaan en het sanitair wordt schoon gemaakt.

Kerk

Bij een kerk denk je al snel aan een gebouw; toch is dat alleen maar het dak. Dat neemt niet weg dat een kerkgebouw voor veel mensen een belangrijke plek is. Wie heeft niet eens de ervaring opgedaan van het als vanzelf gaan fluisteren bij het binnenlopen van een indrukwekkende kathedraal. Een kerkgebouw vertelt iets van wat er kan worden beleefd. Dat heeft wereldwijd heel verschillende vormen gekregen. Maar waar je ook ter wereld in een kerk komt; het is een plek waar mensen elkaar ontmoeten en God willen ontmoeten. Een plek waar over het verhaal van Jezus wordt verteld. De kerk is een plek waar je je aanvaard mag weten zoals mensen werden aanvaard door Jezus.

Dat dit lang niet altijd en overal de werkelijkheid was, is gebleken uit wat aan het licht is gekomen. Er waren verschrikkelijke misstanden en veel mensen dragen daar de pijnlijke gevolgen van.

Maar een verhaal met waarheid blijft altijd leven; zo ook het verhaal van Jezus.

Hoe het begon

Het Kerstverhaal vertelt over de wonderlijke geboorte van Jezus; de zoon van God. Het gaat over Jozef en Maria, de herders, de engelen en de wijzen uit het oosten. Zo’n 30 jaar later trekt deze Jezus, samen met twaalf leerlingen, door het land. Overal waar Hij kwam dromden de mensen om hem heen. Het verhaal vertelt dat hij zieken genas, blinden liet zien en verlamden liet lopen. Hij sprak over vergeving, bevrijding en een nieuw begin. Hij kwam de mensen tegemoet en aanvaardde hen zoals ze waren. Zijn oordeel over onrecht dat mensen deden of werd aangedaan was vlijmscherp. Hij veegde er de (tempel)vloer mee aan. Hij riep de mensen op om –om te keren-. Hij riep om hem te gekloven, om God lief te hebben boven wat dan ook en de naaste als zichzelf. En om de hoop nooit op te geven. Hoe hij sprak en handelde raakte de mensen diep in hun hart; ze hingen aan zijn lippen.

De toenmalige (godsdienstige)leiders zagen hun populariteit verdampen en deinsden er niet voor terug om, koste wat kost de macht in handen te houden. Door corruptie kwam het tot een schijnproces met de doodstraf als eindoordeel. De zoon van God werd gekruisigd.

Maar wat het einde leek, werd een nieuw begin. Jezus stond op uit de dood en hij verscheen aan de teleurgestelde leerlingen. “Geloof het; geloof in mij, vertrouw op mij; er is altijd een nieuw begin mogelijk!”. In onze agenda’s staat dit vermeld als Pasen.

Aan zijn leerlingen gaf hij de opdracht om de wereld in te gaan om dit wereldwijd te gaan vertellen.

Hoe het verder ging

De leerlingen zijn de wereld ingetrokken. Maar daar ging nog een wonderlijke gebeurtenis aan vooraf. In de Bijbel valt te lezen dat op de Pinksterdag deze leerlingen bij elkaar waren en dat zij vervuld werden met de Heilige Geest en daardoor vreemde talen begonnen te spreken. Daarmee konden zij de wereld in! Dat hebben zij gedaan en overal waar zij het verhaal van Jezus vertelden ontstonden kleine groepen mensen die elkaar van tijd tot tijd opzochten om met elkaar te praten over Jezus. En ook voor elkaar zorgden in lief en leed.  Door de eeuwen heen is dit verhaal van het geloof in Jezus doorverteld. Wereldwijd ontstonden zo de kerken.

Toen ruim 50 jaar geleden de eerste mensen in Lelystad kwamen wonen brachten ook zij dit geloof ook mee. Op verschillende plekken in onze stad kwamen en komen mensen bij elkaar. Ook in de Ontmoetingskerk die in 1970 in gebruik werd genomen.

Hoe het verder gaat

De kerk is een plek waar je je aanvaard mag weten zoals mensen werden aanvaard door Jezus. Een plek waar je kunt komen om te bidden, te zingen of om gewoon om stil te zijn. Een plek waar je mag zijn wie je bent met de vragen die je hebt. Een plek waar je mensen kunt ontmoeten die willen helpen waar geen helper is. Een plek van geloof, hoop en liefde. Zo’n plek wil de Ontmoetingskerk zijn in Lelystad.

Pin It on Pinterest