ZWO ondersteunt projecten in Burundi
De 17-jarige Innocent is wees en verantwoordelijk voor zijn vier jongere broertjes en zusjes. Hij werkt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Daarmee verdient hij genoeg om het gezin één keer per dag eten te geven. Innocent woont in het Afrikaanse Burundi, één van de armste landen ter wereld. Toch hoor je zelden iets over Burundi en daarom staat het ook op lijst van Vergeten Rampen. Voor ZWO, onze zendingscommissie, reden om in 2026 de projecten in Burundi te ondersteunen.
Een bezoek aan het armste land ter wereld, gaat je niet in de koude kleren zitten. Tegenover mij zit een vrolijke man, maar als Michiel de Visser vertelt over zijn reis naar Burundi, trekt er regelmatig een schaduw over zijn gezicht. Michiel is werkzaam voor ZOA een christelijke organisatie voor noodhulp en wederopbouw. Hij zag met eigen ogen hoe schrijnend de situatie in Burundi is. Michiel: ‘Er is een tekort aan water, voedsel en huizen. De uitdagingen zijn enorm. Ik sprak een 14-jarige jongen die iedere dag 13 kilometer moest lopen om op school te komen en dan werd hij ook nog regelmatig naar huis gestuurd, omdat zijn ouders het lesgeld niet hadden betaald. Ik heb zelf een zoon van 16, die kan zich daar niks bij voorstellen.’
Van betekenis zijn
Michiel had een commerciële baan, maar gooide het roer om. ‘Ik wilde meer van betekenis zijn en door mijn werk voor ZOA kan dat. De situatie in een land als Burundi is triest en schrijnend, maar met elkaar kun je een fantastisch verschil maken. Dat verhaal wil ik graag vertellen. We zorgen voor goede onderwijsinstellingen, met droge, ruime lokalen, waar alle kinderen inpassen. Samen met de lokale bewoners bouwen we huizen die waterdicht zijn en we zorgen dat er latrines zijn. Daardoor hoeven met name meisjes niet langer in het bos te plassen, waar ze vaak ook nog eens begluurd worden door de jongens van het dorp. Ook graven we leidingen waardoor er meer waterpunten zijn. Dat doen we samen met de community. Het geeft eigenaarschap. We zijn in dit dorp pas een jaar geleden gestart met ons project en de impact is groot. Dat is geen druppel op een gloeiende plaat, maar echt een gigantisch verschil.’
De gemeenschapszin is groot
De klimaatverandering heeft ook veel effect op een land als Burundi. Het grootste deel van de bevolking leeft van de landbouw, dus een mislukte oogst door slecht weer zorgt direct voor een nog groter voedseltekort. Ook komen er veel vluchtelingen uit omringende landen, wat zorgt voor spanningen. Michiel: ‘We helpen in de kampen en ook daar maken de verhalen impact. Zoals dat van Mariam, een moeder van vijf kinderen. Ze vluchtte voor het geweld vanuit Congo en nam onderweg nog eens tien verweesde kinderen onder haar hoede. De mensen struggelen om te overleven, maar de gemeenschapszin is groot. Dat maakt indruk.’
Vrede op aarde
De conflicten en het geweld zorgen continu voor problemen, maar er is ook hoop. Michiel: ‘In Burundi hebben de mensen een enorm vertrouwen op God. Ondanks de ellende en de stress zijn ze uitbundig en vriendelijk. ZOA bouwt ook aan de vrede in Burundi, door mensen bewust met elkaar te laten leven en werken. Alles wat we doen gaat over vrede. ‘
Dak boven het hoofd
De ondersteuning van de meest kwetsbaren staat onder de druk. Michiel: ‘Amerika is gestopt met veel ontwikkelingshulp. Het gevolg is dat we wereldwijd mensen gewoon dood laten gaan. Geld is hard nodig. Het verschil wat je met één euro kan maken, is gigantisch. We hebben voor 17 wezen samen met de community een huis gebouwd en daardoor hebben Innocent en zijn broertjes nu een dak boven hun hoofd.’
Tekst & Interview: Elisabeth van Leeuwen
Dit verhaal is een onderdeel van Actie Kerkbalans 2026
