“De kinderen helpen vind ik fantastisch”

Actie Kerkbalans, Activiteiten, Diaconie, Helpende hand, Kerkbalans, ontmoetingskerk, Persoonlijk interview, persoonlijk verhaal

15 december, 2023
Delen

Je moet even een paar deuren door en dan, in ietwat ongezellige kantoortjes, zitten een aantal tieners te turen in hun boeken. Naast een meisje in een prachtig zachtroze joggingpak zit Harry Brinkman, gepensioneerd leraar wiskunde. Hij probeert uit de leggen wat make-up is aan de 17-jarige Rigat uit Eritrea. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig. Harry doet voor hoe hij poeder op zijn gezicht smeert en lippenstift op zijn lippen. Een bakje met nootjes wordt gebracht en zorgt even voor wat afleiding. Harry geeft sinds een paar maanden huiswerkbegeleiding bij inloophuis het IDO. Hij geniet er zichtbaar van.

Neus in de schoolboeken

Harry: “De kinderen hier helpen, vind ik echt fantastisch. Het is heel afwisselend. De ene dag help je iemand met de Nederlandse taal en de keer erop buig je je over een tweedegraadsvergelijking. “ Niet alleen Harry is deze maandagmiddag aanwezig. Ook Marianne Appelman en Dick Nauta zitten met hun neus in de schoolboeken.

Ouderwetse atlas

De 13-jarige Mosazgi. heeft huiswerk voor het vak wereldoriëntatie, Dick noemt het aardrijkskunde. Ze verdiepen zich in lengte- en breedtegraden, maar zelfs Dick komt er niet helemaal uit. Hij gaat op zoek naar een ouderwetse atlas. Als hij terugkomt heeft Mosazgi. zijn mobiel op luidspreker staan en zit vrij hard te praten. Dick kijkt verbaasd, maar moet ook een beetje grinniken. Met een tikje probeert hij de jongen aan te sporen om op te hangen. Dick: “We zijn huiswerk aan het maken, met wie bel je?” “Met mijn moeder, antwoordt Mosazgi.” Helemaal vrijwillig zit hij hier dan ook niet, maar hij merkt wel dat het helpt. Mosazgi. “Hier kan ik me beter concentreren dan thuis.”

Korte uitleg is al voldoende

De huiswerkbegeleiding is zes jaar geleden gestart op verzoek van een aantal ouders die regelmatig bij het inloophuis van het IDO kwamen. Frits en Marianne Appelman zijn er vanaf het begin bij: Frits: “Het is bedoeld voor kinderen met ouders die niet oorspronkelijk uit Nederland komen en die ook geen commerciële huiswerkbegeleiding kunnen betalen. De kinderen spreken vaak wel Nederlands, maar in de schoolboeken staan regelmatig woorden en uitdrukkingen die ze niet kennen. Daardoor begrijpen ze soms niet wat de opdracht is. Een korte uitleg over het woord is dan al voldoende om ze verder te helpen.”

Ik bak een taart

“Ik bak een taart”, leest Harry voor. Weet je wat dat is, vraagt hij aan Rigat. Ze kijkt een beetje wazig naar Harry. Hij slaat de bladzijde terug en zegt: kijk, hier zie je een plaatje. Rigat woont pas twee jaar in Nederland en moet de Nederlandse taal nog echt leren. Tegenover haar zit de 21-jarige Nerjesse. Een knappe meid met een stralende lach. Ze zit in het tweede jaar van de hbo-opleiding mondzorgkunde en komt al jaren bij de huiswerkbegeleiding. “Ik ben begonnen met vmbo-kader, daarna vmbo-tl, toen havo en nu zit ik op het hbo.” vertelt ze trots.

Vragen stellen kan hier wel

Dat Nerjesse hier nog steeds komt, heeft ook te maken met de kennis van Marianne Appelman. Nerjesse: “Marianne is kinderfysiotherapeut en ze helpt me bij anatomie. Op school heb ik voornamelijk hoorcolleges en is er geen tijd om vragen te stellen. Dat kan ik hier wel. “Door de extra uitleg van Marianne heb ik al mijn tentamens gehaald.”

Vertrouwen

Harry probeert ondertussen aan Rigat uit te leggen wat een waterkoker is. Als ze voorzichtig met een antwoord begint, knikt hij haar bemoedigend toe. Harry: “Het belangrijkste is om ze vertrouwen te geven. Heel vaak denken ze dat ze het niet kunnen. Ik zeg regelmatig: “Dat doe je goed of ‘zo moet je doorgaan’ of ‘twijfel niet aan je zelf.’

Kadootjes en lekkers

Marianne en Frits Appelman hebben door de jaren heen ook echt een band met de pubers opgebouwd. Frits: “Toen Nerjesse de havo had gehaald, zijn we ook bij haar thuis geweest om het te vieren en tijdens het suikerfeest krijgen we altijd heel veel kadootjes en lekkers toegestopt.”

Je ziet ze groeien

Harry is oud-leraar, maar merkt toch dat huiswerkbegeleiding anders is dan voor de klas staan. Harry: “Dit is één op één en dat is veel leuker.” Zijn ervaring als leraar komt hem wel van pas. “Vaak zien ze op tegen de hoeveelheid huiswerk. Dan denken ze vijftig sommen, wat veel. Ik zeg dan: ‘Je ziet vijftig sommen, maar het zijn er eigenlijk maar vijf. Als je één som weet, doe je de andere tien vanzelf goed. Als dat kwartje valt, zie je ze groeien en gaat het gelijk een stuk sneller.”

De diaconie steunt

inloophuis het IDO wordt gesteund vanuit de diaconie. Harry: “Dit is een mooie manier om te laten zien dat de kerk in de samenleving staat. Het geloof is voor mij een drijfveer. Elkaar helpen tref ik ook in de Bijbel aan. Door de kinderen te ondersteunen, geef je ze kansen. Het is ook een mooie manier om te laten zien wie die kerkmensen zijn. Hier zijn is voor mij ook een gevoel van het hart.”

Fantastisch

Het mooiste verhaal bewaart Harry voor het eind: “Pas was er een meisje dat echt moeite had met wiskunde. We hebben samen flink geoefend en van de week vertelde ze me dat ze het wonderbaarlijk goed had gemaakt. Dat is echt fantastisch. Zo krijg je er echt iets voor terug.”